وداعِ آخر
کبری سعادتی/ آزنا آنلاین-
باید می رفتیم. باید در مراسم شرکت می کردیم.
برای کسی که همه عمر خود را فدای ملت و کشور عزیزمان کرده بود. برای رهبری که فدایی امت شده بود. ما این حضور را به او بدهکار بودیم.
ما تا ابد مدیون این رهبر شهید بودیم.
خستگی بهانه بود. مسافت بهانه بود. کار و زندگی بهانه بود.
مراسم تشییع تهران و قم را از دست داده بودیم.
رهبر شهیدمان اولین زائر اربعین شده بود و مردم عراق چه خوب مردمی بودند که برای مراسم تشییع پیکر رهبر شهیدمان سنگ تمام گذاشته بودند.
تشییع آخر در مشهد الرضا برگزار می شد و پیکر مقدس رهبر شهید در کنار امام رضا (ع) تدفین می شد و آقای ما تا ابد همنشین امام رضا می شدند.
دل مان هوایی شده بود و ما هم می خواستیم قطره ای از این سیل خروشان امت مبعوث شده باشی ...
1405/07/24